Kataryniarz... (Część VI)

POKAŻ/UKRYJ SPIS TREŚCI | POKAŻ/UKRYJ TREŚĆ NOTKI

SPIS TREŚCI
Cykl: Studia: Rok IV

1. Rejestracja...
2. Suplement...
3. Harmonogram... (I)
4. Harmonogram... (II)
5. Łoziński... (I)
6. Łoziński... (II)
7. Łoziński... (III)
8. Łoziński... (IV)
9. Cyberpunk...
10. Gotyk... (I)
11. Gotyk... (II)
12. Gotyk... (III)
13. Gotyk... (IV)
14. Gotyk... (V)
15. Stigmata... (I)
16. Stigmata... (II)
17. Stigmata... (III)
18. Stigmata... (IV)
19. Kataryniarz... (I)
20. Kataryniarz... (II)
21. Kataryniarz... (III)
22. Kataryniarz... (IV)
23. Kataryniarz... (V)
24. Kataryniarz... (VI)
25. Podsumowanie...

Polish Neo–partitional Politpunk ― a Case Study of The fucked–up fate of an Organ–grinder (pl. Pieprzony los Kataryniarza) by Rafał A. Ziemkiewicz as an Exemplar of Domestic Cyberpunk

---

Having demythologized the hacker persona, Ziemkiewicz pokes fun at its counterpart from traditional American cyberpunk:

People want spies who break in at night, photograph some top–secret documents and conceal the photos in their teeth. In the meantime, they might engage in some steamy affair with a member of the opposing counter–intelligence. Who the hell gives a damn about some mathematical analysis on the pricing of red meat? (20)

At the same time, however, Ziemkiewicz liberally borrows attributes from traditional cyberpunk aesthetics. Not unlike Neuromancer's television tuned to a dead channel, the world of Ziemkiewicz's Warsaw is filled with the unintelligible white noise of omnipresent information:

The only thing everyone needed was the soothing buzz [of information], constantly leaving people in the false impression that they know what's happening around them, that the world more or less conforms to their beliefs, meaning it does not spin out of control, and even if it did, there would be someone to inform them in advance. (21)

In another instance of deromantization, the VR of the Net is not metaphorized as an architectural wonder, but rather as a crude system of robust shaft mines, tunnels and wells winding like Escher's impossible constructions.

People themselves are metaphorized (and dehumanized) as forming parts of a larger clockwork machine. Their lives are compared to a dance of atoms

clashing with each other and orbiting around each other, while at the same time spinning in clusters of two and three around their bosses, and, in even larger groups with those bosses at the core, orbiting around even more important bosses, who in turn traversed wide circles around Very Important individuals, on orbits so far away that at first glance they could be taken for straight lines. [...] Everyone was spinning. turn traversed wide circles around Very Important individuals, on orbits so far away that at first glance they could be taken for straight lines. [...] Everyone was spinning. (22)

---

V. CONCLUSION

---

Rafał A. Ziemkiewicz is the essential Polish cyberpunk author who not only understood the underlying mechanisms of American frontier discourse in cyberpunk, but also avoided the mistake of replicating such discourse without much thought in Polish cyberpunk. His The fucked–up fate of an Organ–grinder consciously offered valid criticism of American cyberpunk from a post–cyberpunk perspective, which focused on demetaphorizing the aesthetics and discourse of the sub–genre. Using the stripped–down attributes of cyberpunk poetics, Ziemkiewicz succeeded in reinventing the traditional Polish political fiction narrative and updating it for the '90s.

---

WORKS CITED

---

• Lekiewicz Z., Filozofia Science Fiction, Warszawa 1985
• Mazurkiewicz A., O polskiej literaturze fantastycznonaukowej lat 1990–2004, Łódź 2007.
• Orliński W., Polskość jako nerwica natręctw.
• Parowski M., "Kilkunastu Hamletów", Czas Fantastyki, Szczecin 1990.
• Ziemkiewicz R. A., "Inżynierski epos", "Ucieczka przed eskapizmem", "To oni mieli kłopoty ze mną,nie ja z nimi", Frajerzy, Lublin 2003.
• Ziemkiewicz R. A., Pieprzony los Kataryniarza, Warszawa 2003.

---

(20) Translated from Pieprzony los Kataryniarza, p. 136:
Ludzie chcą szpiegów, którzy włamują się nocą, odfotografują lajką tajne plany i potem szmuglują je w zębie. A jeszcze po drodze mają erotyczne przygody z kontrwywiadem strony przeciwnej. Kogo, u cholery, interesuje analiza matematyczna cen baraniny?
(21) Translated from Pieprzony los Kataryniarza, p. 28:
Ludzie potrzebowali jedynie kojącego uszy szumu, ciągłego utwierdzania ich w fałszywym przekonaniu, że wiedzą, co się wokół nich dzieje, że świat jest mniej więcej taki, jak sądzą, nie wymyka się spod kontroli, a w razie, gdyby się wymyk, zostaną o tym w porę powiadomieni.
(22) Translated from Pieprzony los Kataryniarza, p. 47:
[...] odbijając się i wirując wokół siebie nawzajem, a jednocześnie dwójkami–trójkami wokół wspólnych szefów, i jeszcze całymi, skupionymi wokół tychże szefów grupami wokół szefów jeszcze ważniejszych, którzy pomykali na odległych orbitach osób Bardzo Ważnych; orbitach tak odległych, że w pierwszej chwili można by pomyśleć, iż poruszali się po liniach prostych. [...] Wszyscy wirowali.