Wizje... (Część II)

Serialowi "FlashForward" sukces był pisany od samego początku. Wystarczy przyjrzeć się nazwiskom jego twórców. Brannon Braga pracował przedtem nad zdecydowanie przedwcześnie anulowanym, znakomitym serialem "Threshold", David S. Goyer zaś jest (wraz z Christopherem Nolanem) współautorem scenariusza do nagrodzonego Oscarami "The Dark Night". Ponadto, serial został oparty na powieści o tym samym tytule autorstwa kanadyjskiego pisarza SF, Roberta J. Sawyera (chociaż znacząco się od niej różni, in plus) i stanowi własność telewizji ABC, odpowiedzialnej za wcześniejszy sukces serialu "Lost" ("Zagubieni").

Skupiłem się na twórcach, a nie na aktorach, ponieważ zazwyczaj nie zwykłem zwracać dużej uwagi na aktorów w serialach, a raczej na samą opowieść, postaci i realia świata przedstawionego. Jednak warto również im poświęcić trochę uwagi. Główną rolę męską, agenta FBI Marka Benforda, gra znany z filmu "Zakochany Szekspir" Joseph Fiennes. Jego partnera w FBI gra John Cho, młody aktor kojarzony jako Sulu z nowego "Star Treka". Główną rolę żeńską, żonę Marka Benforda, Olivię, gra znana z serialu "Lost" Sonya Walger.

---

Fabuła "FlashForward" wciąga od pierwszych minut. Dwóch agentów FBI rusza w pościg za handlarzami bronią, aż nagle tracą przytomność. Nie oni jedyni. Gdy odzyskują świadomość, okazuje się, że przytomność stracili wszyscy dookoła, dając początek globalnemu chaosowi. Nieco później nagrania z kamer przemysłowych wykazują, że Global Blackout – bo tak nazwano tajemnicze, ogólnoświatowe wydarzenie – trwało dokładnie 137 sekund. Dlaczego tyle? Nie wiadomo. Dlaczego w ogóle? Nie wiadomo.

Wyobraźcie sobie, że wszyscy ludzie na świecie tracą przytomność na 137 sekund. Piesi padają twarzą na chodnik – całe szczęśce. Poza tym dochodzi do ogromnych karamboli samochodowych na wszystkich ulicach świata. Dochodzi do katastrof lotniczych, morskich i wszystkich pozostałych możliwych do wyobrażenia i tych zupełnie nieprzewidywalnych. Helikoptery zaliczają zderzenia czołowe z wieżowcami. Ludzie topią się w basenach, w jeziorach i nad morzem. Wybucha ogólnoświatowa panika. Atak chemiczny? Nuklearny? Promieniowanie słoneczne? Nie wiadomo.

Ale to jeszcze nic. Ponieważ ludzie nie tracą jedynie przytomności, lecz otrzymują również wizję siebie w przyszłości za około sześć miesięcy. Niemal każdy widzi 137 sekund przyszłości swoimi własnymi oczyma. Dla niektórych owa przyszłość jest korzystna, dla innych – tragiczna. Niektórzy nie widzą nic. Czy to oznacza, że za sześć miesięcy już nie żyją...? Może po prostu wówczas śpią? Nie wiadomo. Czy wizje oznaczają, że przyszłość jest już ustalona? Nie wiadomo. Późniejsze badania FBI pozwalają ustalić, że wszyscy ludzie na świecie mieli wizję tego samego dnia w przyszłości – 30 kwietnia, 2010 roku. Główny bohater, agent FBI Mark Benford miał szczęście – widział samego siebie w siedzibie FBI pracującego nad rozpracowaniem zagadki globalnego przesunięcia w czasie – tytułowego flashforward. Ponieważ mógł przyjrzeć się tablicy ze wskazówkami, zdjęciami i nazwiskami, to mógł w teraźniejszości rozpocząć śledztwo. Miał jednak szczęście w nieszczęściu, ponieważ w swojej wizji ujrzał również chcących zastrzelić go żołnierzy...

Z dnia na dzień świat zjednoczyło jedno wydarzenie. Mimo wielu różnic, każdy człowiek na świecie od razu, bez zastanowienia zrozumie zadane mu pytanie – What did you see? Niektórzy odpowiedzą bez wahania, gdyż ich wizje były korzystne i pchnęły ich ku pracy nad sobą, by przyczynić się do realizacji zastanej przyszłości. Inni natomiast zastanawiają się, czy przyszłość została już z góry ustalona, gdyż ich wizje są niezrozumiałe lub przerażające. Sam serial koncentruje się na grupie postaci na tyle szerokiej i zróżnicowanej, aby dać widzom wgląd w pełne spektrum postaw, obaw, działań i przemyśleń bohaterów. Pozwala zatem na zarysowanie reakcji całej ludzkości w obliczu globalnej, zmieniającej status quo katastrofy.

---

Ciąg dalszy nastąpi...